دو دلم: اول خط نام خدا بنويسم

يا كه رندي كنم و اسم تو را بنويسم!

همه "يك" گفتم و دينم همه "يكتايي" بود

با كدامين قلم امروز دو تا بنويسم؟

اي كه با حرف تو هر مساله‌اي حل شدنيست،

به خدا خود تو بگو، نام كه را بنويسم؟

***

صاحب قبله و قبله، دو عزيزند، ولي

خوش‌تر آن است من از قبله‌نما بنويسم!

آسمان، مثل تو احساس مرا درك نكرد:

باز غم‌نامه، به بيگانه چرا بنويسم؟

تا به كي زير چنين سقف سياه و سنگين

قصه‌ي درد، به اميد دوا بنويسم؟

 

***

بارها، قصد خطر كردم و گفتي: ننويس!

پس من اين بغض فروخورده كجا بنويسم؟

 

***

شعر من، با تو پر از شادي و شيرين‌کامیست                                                                       باز، حتی، اگر از سوگ و عزا بنويسم

با تو از حركت دستم بركت مي‌بارد

فرق هم نيست؛ چه نفرين چه دعا بنویسم...

 

عشق، آن روز كه اين لوح و قلم دستم داد

 

 گفت:هر شب غزل چشم تو را بنويسم !

   
 



          
                                                                                         اسفندیار


 

نوشته شده توسط "اسفندیار پردل" در سه شنبه بیست و ششم تیر 1386 ساعت 3:36 موضوع | لینک ثابت